14 Haziran 2009 Pazar

deniz bugün durgundu
ağıt yakıyor sandım
eğildim dinledim
dinledikçe daha da artıyordu sesler
artıkça daha da korkuyordum

binlerce ağızdan çıkan
sitem gibi yaladı yüzümü sesler
varlığım mantığıma dar geldi
attım kendimi suya

denizin gürültüsü
suyun içinde anlam kazanmaya basladı
deniz bana sırrını anlatıyordu
derdini,kederini anlatan insanlardan bahsetti

her birinin derdi ayrıymış
kiminin yürek yarası
kiminin ekmek parası
büyük bir dalgayla
balıkları hatırlattı bana
ve tabi ki martıları

kin nefret yoktu onlarda
emanet ihanet yok
kiminin yüzmekti tek derdi
kiminin uçmak
biri denizi anlatıyordu
biri gökyüzünü
ve
ikisi de ufukta birleşiyordu...



2 yorum:

absalom dedi ki...

çok hoştu :)

bu aralar hüzünlü görmekteyim küçük hanım sizi...
yanılıyor muyum yoksa?

spESİfik dedi ki...

yok yanılmıosun bazen geliyolar bana işte kelimeler ağzımdan çıkamıyınca elimden taşıyolar:D