bi gün okula gitmek için evden çıktım.programa sabahın köründe ders koyduğu için bölüm başkanına söverken ne kadar devamsızlık hakkımın kaldığını hesaplamaya çalıştım.sonra yolda önüme çıkan küçük bir taşa vurarak yoluma devam ettim.taş,vurmamın etkisiyle biraz ilerleyip ısrarla tam önümde duruyordu.bi vakit sonra taşa vurmak için onun peşinden gittiğimi farkettim.hiç üşenmedim taşı kampüse kadar götürdüm.beraber kırmızı ışıkta bekledik,karşıdan karşıya geçtik hatta arabanın altında girdiğinde çıkarmak için bayaa uğraştım..
taa ki malum yaya geçidine gelene kadar.önümde gayet resmi giyinimli ,sarışın ama dip boyası gelmiş,diz boyu eteğinin altında sivri burun uzun çizmeleriyle TAK TAK yürüyordu.bende gayet safça bi düşünceyle taşı karşıya geçirmek için olanca gücümle vurdum veeee BOOM! attığım taş kadına gelmişti ve kadınla aramda sadece yarım metre mesafe vardı.taşın kadına çarpmasının verdiği panikle kadından yalvar yakar özür diliyordum ki kadın şiddetle arkasını dönüp bana çemkirince bütün sözlerim havada kaldı.aslında yerli yersiz karşılık vermek en keyifli huyumdur.ama kadının haklı olduğunu düşünüp sustum.işin kötüsü kampüse çok az kalmıştı ve taşımı kaybetmiştim...o günden beri yolda herhangi bir taş görsem vurmakla vurmamak arasında gidip geliyorum.o gün de söylediğim gibi;sevgili bayan özür diliyorum...
15 Nisan 2009 Çarşamba
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
.jpg)
.jpg)
5 yorum:
Orta 2'deyim müzik hocasıyla aram berbat. İlk dönem kavga etmemizden ötürü bana 1 vermiş takdiri kaçırmıştım. Beden eğitimi dersinde sıradaydık, malum dönüş hareketlerini çalışıyorduk. Ayağımın altında bir taş vardı engelliyordu beni. Tuvaletler de dışardaydı o zaman bizim. Müzik öğretmenimiz de oradaymış farketmedim. Taşa vurmamla birlikte o gidişi resmen slow motion yaşadım. ''Hayır çarpma hayır yalvarırım'' derken yaklaşık 20-30 metreden o taş bir de yürümekte olan hocaya çarptı. Hoca zırlanmaya başladı olayı büyüttü. Sonrası malum. Kulak çekti iki hoca da.. Allah belasını versin onun. Oh be rahatladım :D
zaten öle anlar göz açıp kapayıncaya kadar geçmez.gayet yavaş ama engellenemez bi durumdur.ve sen ne kadar HAYIIIIIIIRR diye bağırsanda inadına olur.buna kafaya futbol topu yemek de dahil.top niyese hep koştuğun tarafa gider ve gümmmmmm:D
Hahah. Çizgi film gibi demi. Ağacın devrilip karakterin altında kalması gibi.. Tabi o çizgi dizi. Ölmez onlar. Biz ölürüz :)
Antrenmanda bir kez başımın arkasına, bir kez de ayak bileğime kale direği düştü. Birini gördüm ama engel olamadım. Neyse ölmedim. Oley ben Joe Cool haha.
küçükken kendimi çizgi film kahramanı sanırdım.yeternce hızlı gidersem hiçbi yerden düşmeden gidebileceğimi sanırdım ayrıca duvara çizilen kapılardan geçebilirm derdim herkese.annemin bana neden güldüğüne anlam veremezdim.zaten bikaç denemeden sonra gerçeği anladım.biraz acı verici oldu:)bunu anlamak da deneme süreci de:D
Yorum Gönder